Pride at Bias Chapter 15

Si Mr. Collins ay hindi talaga matalino o sensible, at hindi rin nakatulong ang pagpapalaki sa kanya. Lumaki siya sa ilalim ng isang ama na hindi edukado at sobrang kuripot. Kahit nakapasok siya sa unibersidad, wala rin siyang masyadong natutunan o nakilalang mahalagang tao. Dahil sa mahigpit na pagpapalaki, naging sobrang mahinhin siya noon—pero kalaunan, napalitan iyon ng yabang at sobrang bilib sa sarili, lalo na nang bigla siyang sinuwerte sa buhay.

Nakuha niya ang posisyon niya dahil kay Lady Catherine de Bourgh, at dahil sa taas ng tingin niya rito—kasabay ng taas din ng tingin niya sa sarili—naging kakaibang halo siya ng mayabang at sipsip. Parang feeling importante siya, pero todo sunod din sa patron niya.

Ngayong may maayos na bahay at sapat na kita, gusto na niyang mag-asawa. Parte ng plano niyang makabawi sa pamilya Bennet (dahil siya ang magmamana ng ari-arian nila) ay ang pakasalan ang isa sa mga anak—basta maganda at mabait, ayon sa naririnig niya. Para sa kanya, napakagandang plano iyon—parang napaka-generous niya pa.

Noong una, si Jane ang napili niya dahil siya ang panganay at maganda. Pero kinabukasan, matapos makausap si Mrs. Bennet nang sandali, nabanggit nito na baka malapit nang ma-engage si Jane. Kaya mabilis siyang nagbago ng target—kay Elizabeth na siya pumunta.

Tuwang-tuwa si Mrs. Bennet dahil mukhang dalawa agad ang anak niyang ikakasal. Nakakatawa nga kasi yung lalaking ayaw na ayaw niya kahapon, ngayon ay gusto na niya.

Natuloy pa rin ang lakad papuntang Meryton, at sumama ang lahat ng magkakapatid maliban kay Mary. Sumama rin si Mr. Collins, dahil gusto ni Mr. Bennet na mawala muna siya sa bahay para magkaroon ng katahimikan. Kasi kanina, sinusundan siya ni Mr. Collins at walang tigil sa kakadaldal, kaya naiirita na siya.

Habang naglalakad, puro walang kwentang usapan si Mr. Collins habang nakikinig lang nang maayos ang mga pinsan niya. Pero pagdating sa Meryton, hindi na siya pinansin ng mga nakababatang babae—abala na sila sa paghahanap ng mga sundalo o kung ano mang interesting sa mga tindahan.

Biglang napansin nila ang isang bagong lalaki na sobrang gwapo, kasama si Mr. Denny. Ipinakilala siya bilang si Mr. Wickham. Agad siyang nagustuhan ng lahat—guwapo, charming, at madaling kausap.

Habang nag-uusap sila, dumating sina Mr. Darcy at Mr. Bingley sakay ng kabayo. Si Bingley, gaya ng dati, friendly lalo na kay Jane. Pero nang magkita sina Darcy at Wickham, naging awkward bigla ang atmosphere. Pareho silang nag-iba ng itsura—yung isa namutla, yung isa namula—at parang pilit lang ang pagbati. Halatang may issue, pero walang nakakaalam kung ano.

Umalis din agad sina Darcy at Bingley. Samantalang si Wickham at Denny, inihatid ang mga babae hanggang sa bahay ni Mr. Philips. Pinilit pa ni Lydia na pumasok sila, at pati si Mrs. Philips ay nag-aya, pero tumanggi sila.

Masayang sinalubong ni Mrs. Philips ang mga pamangkin niya, at magalang niyang tinanggap si Mr. Collins. Siyempre, todo papuri na naman si Mr. Collins. Na-impress siya sa sobrang polite nito, pero mas naging interesado siya kay Mr. Wickham. Ang alam lang niya, galing ito sa London at magiging opisyal sa hukbo.

Excited ang lahat sa idea na makita ulit si Wickham, lalo na’t plano ni Mrs. Philips na imbitahan siya sa dinner kinabukasan. May games pa raw at pagkain, kaya lalo silang natuwa.

Habang pauwi, ikinuwento ni Elizabeth kay Jane ang nangyari kina Darcy at Wickham, pero hindi rin nila maipaliwanag iyon.

Pagdating sa bahay, hindi pa rin tumigil si Mr. Collins sa kakapuri kay Mrs. Philips. Sabi pa niya, isa ito sa pinaka-eleganteng babae na nakilala niya—sunod lang kay Lady Catherine at sa anak nito. Lalo siyang na-impress na inimbita siya kahit bagong kakilala pa lang siya, kaya feeling niya sobrang espesyal ng trato sa kanya.