Pride at Bias Chapter 14

Habang nagdi-dinner, halos hindi nagsalita si Mr. Bennet. Pero nang makaalis na ang mga kasambahay, naisip niyang kausapin ang bisita niya, kaya nagbukas siya ng topic na siguradong ikatutuwa ni Mr. Collins—ang kanyang patron na si Lady Catherine de Bourgh. Sinabi niyang napakaswerte ni Mr. Collins na may ganitong klaseng patron na maalaga at maasikaso.

Doon na nagsimula si Mr. Collins magkwento nang tuloy-tuloy. Sobra niyang pinuri si Lady Catherine, na parang napakaimportante ng tono niya. Sabi niya, wala pa raw siyang nakitang taong mataas ang ranggo na kasing bait at approachable niya. Inaprubahan daw nito ang mga sermon niya, inanyayahan siyang mag-dinner nang ilang beses, at minsan pa ngang pinatawag siya para lang kumpleto ang bilang sa card game. Kahit may nagsasabing mayabang si Lady Catherine, para kay Mr. Collins, puro kabaitan lang ang ipinakita nito sa kanya. Pinayuhan pa raw siya nitong mag-asawa agad basta tama ang mapipili, at minsan pa itong bumisita sa maliit niyang bahay at nagbigay ng mga suhestiyon—tulad ng paglalagay ng shelves sa taas.

Sumabat si Mrs. Bennet at sinabing mukhang mabait nga si Lady Catherine, tapos nagtanong tungkol sa kanya. Sinabi ni Mr. Collins na may isa lang itong anak na babae, si Miss de Bourgh, na sobrang yaman. Nang tanungin kung maganda ba ito, sinabi niyang napakaganda raw—ayon mismo sa kanyang ina—at halata raw sa itsura ang pagiging galing sa mataas na pamilya. Pero medyo sakitin daw ito kaya hindi nito masyadong nadevelop ang mga talento niya. Kahit ganoon, mabait naman daw ito at minsan ay dumadaan sa bahay niya sakay ng karwahe.

Nagtanong si Mrs. Bennet kung naipakilala na ba ito sa lipunan, pero sabi ni Mr. Collins, hindi ito nakakapunta sa bayan dahil sa kalusugan nito. Sabi pa niya, sayang daw dahil nawalan ang lipunan ng isang napakagandang dalaga. Ikinuwento rin niya na mahilig siyang magbigay ng mga papuri kay Lady Catherine, tulad ng pagsasabing parang ipinanganak ang anak nito para maging duchess.

Medyo sarcastic na pinuri ni Mr. Bennet si Mr. Collins sa “galing” nitong mambola, at tinanong kung kusang lumalabas ang mga sinasabi niya o pinag-iisipan muna. Inamin ni Mr. Collins na minsan spontaneous, minsan pinagpaplanuhan—pero gusto niyang magmukhang natural.

Aliw na aliw si Mr. Bennet sa kanya dahil sobrang katawa-tawa nito, pero pinigilan niyang tumawa at paminsan-minsan lang siya tumitingin kay Elizabeth.

Pagkatapos ng tsaa, pinabasa ni Mr. Bennet si Mr. Collins ng isang libro. Pumayag naman siya, pero nang makita niyang nobela ito, tumanggi siya dahil hindi raw siya nagbabasa ng ganoon. Sa halip, pumili siya ng seryosong religious book. Pero agad nabore si Lydia at sumabat, nagkukuwento ng tsismis tungkol sa isang Richard na posibleng matanggal sa trabaho.

Pinagsabihan siya ng mga kapatid niya na tumahimik, pero nainsulto si Mr. Collins at sinabing hindi raw interesado ang mga dalaga sa seryosong babasahin. Tumigil siya sa pagbabasa at nag-aya na lang maglaro ng backgammon kay Mr. Bennet. Humingi ng paumanhin ang pamilya Bennet kay Lydia, pero sinabi ni Mr. Collins na hindi siya galit at naglaro na lang sila.