Sa Diyos Natatagpuan ang Ating Tunay na Pagkakakilanlan

Isang empleyado ng isang restawran ang nakakita ng isang lalaking walang malay na nakahandusay sa tabi ng isang basurahan (dumpster). Sunog ang kanyang balat dahil sa matinding sikat ng araw, kinagat ng mga langgam, at may mga palatandaan ng mapurol na pinsala dulot ng malakas na tama sa kanyang katawan. Wala siyang anumang alaala kung sino siya.

Ang lalaki, na kalaunan ay tinawag ang sarili na “Benjamin Kyle,” ay namuhay nang higit sa isang dekada sa kawalang-katiyakan. Hindi siya makapagtrabaho, hindi siya makakuha ng mga benepisyo, at hindi rin niya mabawi ang kanyang nakaraan.

Nagsimula ang kanyang paghilom nang tulungan siya ng isang komunidad ng mga taong hindi niya kilala na muling matuklasan ang kanyang tunay na pagkakakilanlan sa pamamagitan ng genetic testing at masusing imbestigasyon.

Sinabi niya, “May sarili akong kasaysayan. Hindi ako basta isang estrangherong bigla na lamang lumitaw mula sa kawalan.”

Ang kuwento ni Ruth sa Bibliya ay isang magandang paalala na ang ating tunay na pagkakakilanlan ay muling natatagpuan sa pamamagitan ng pananampalataya, pag-ibig, at pagiging kabilang sa pamilya ng Diyos. Matapos mamatay ang kanyang asawa, maaaring bumalik si Ruth sa kanyang sariling bayan upang magsimula muli. Ngunit pinili niyang samahan ang kanyang biyenan na si Naomi, kahit hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanila. Dahil sa kanyang matatag na pag-ibig at katapatan, sinabi niya, “Kung saan ka pupunta ay doon din ako pupunta... Ang iyong bayan ay magiging aking bayan at ang iyong Diyos ay magiging aking Diyos” (Ruth 1:16). Ang mga salitang ito ay hindi lamang pangako ng pagsama kay Naomi, kundi isang pagpapahayag ng kanyang pananampalataya at pagtitiwala sa Diyos.

Hindi alam ni Ruth ang kanyang magiging kinabukasan, ngunit pinili niyang magtiwala kaysa matakot, sumunod kaysa umurong, at yakapin ang pagiging kabilang sa bayan ng Diyos kaysa manatili sa kasiguruhan ng kanyang nakaraan. Inuna niya ang relasyon at pananampalataya kaysa sa sariling kaginhawahan. Dahil sa kanyang katapatan, dinala siya ng Diyos sa Kanyang dakilang plano ng pagtubos. Kalaunan ay naging asawa siya ni Boaz at pinarangalan bilang isa sa mga ninuno ni Jesucristo. Ang panahon ng kanyang matinding kalungkutan at pagkawala ay naging simula ng isang bagong buhay na puno ng pag-asa at layunin.

Gaya ni Ruth, may mga pagkakataon din na nakakalimutan natin kung sino tayo dahil sa sakit, kabiguan, pagkawala, pagtanggi, o mabibigat na pagsubok sa buhay. Maaaring malito tayo at isipin na wala na tayong halaga o direksiyon. Ngunit hindi kailanman nakakalimot ang Diyos sa Kanyang mga anak. Sa Kanyang dakilang pag-ibig, madalas Niyang ginagamit ang ating mga kapatid kay Cristo upang palakasin tayo, ipanalangin tayo, paalalahanan tayo ng Kanyang mga pangako, at tulungan tayong muling makita ang ating tunay na pagkakakilanlan.

Ang ating pagkatao ay hindi nakabatay sa ating nakaraan, sa ating mga pagkakamali, o sa sinasabi ng ibang tao tungkol sa atin. Ang ating tunay na pagkakakilanlan ay matatagpuan lamang kay Jesucristo. Sa Kanya tayo ay lubos na minamahal, pinili, pinatawad, at ganap na kilala. Tayo ay mga anak ng Diyos na nilikha para sa Kanyang layunin at tinawag upang ipakita ang Kanyang pag-ibig at kabutihan sa mundo. Kahit maligaw tayo sa ating paglalakbay, tapat ang Diyos na ibalik tayo sa Kanyang piling at ipaalala na tayo ay kabilang sa Kanyang pamilya. Tulad ni Ruth, kapag nagtitiwala tayo sa Panginoon, ang ating mga panahon ng pagkawala at kalungkutan ay maaari Niyang gawing kuwento ng pag-asa, pagtubos, at bagong simula.

Pride at Bias Chapter 33

Madalas na hindi sinasadya, nagkakasalubong sina Elizabeth at Mr. Darcy habang naglalakad siya sa parke. Naiinis na siya dahil parang sa dami ng tao, si Darcy pa talaga ang lagi niyang nakikita. Kaya sinabi pa niya rito na paborito niyang daanan ang lugar na iyon, umaasang iiwas na ito at hindi na sila magkikita.

Pero nakapagtataka, nagkita pa rin sila ulit... at pagkatapos ay pangatlong beses.

Parang sinasadya na talaga ni Darcy ang paglapit sa kanya, o kaya naman ay pinaparusahan niya ang sarili. Hindi na lang ito simpleng pagbati at pag-alis. Tuwing magkakasalubong sila, bumabalik pa si Darcy para samahan siyang maglakad.

Hindi pa rin sila masyadong nag-uusap. Tahimik si Darcy, at si Elizabeth naman ay wala ring ganang makipagkuwentuhan o makinig nang husto. Pero sa pangatlo nilang pagkikita, may napansin si Elizabeth. Nagtatanong si Darcy ng kung anu-anong tila walang koneksiyon sa isa't isa—kung nagugustuhan ba niya ang pananatili sa Hunsford, kung mahilig ba siyang maglakad nang mag-isa, at kung sa tingin niya ay masaya ang pagsasama nina Mr. at Mrs. Collins.

Nang mapag-usapan ang Rosings, tila ipinahihiwatig din ni Darcy na sa susunod na bumalik si Elizabeth sa Kent, doon muli siya mananatili. Nagtaka si Elizabeth kung ano ba talaga ang ibig nitong sabihin. Kaya ba niya iyon sinasabi dahil kay Colonel Fitzwilliam? Baka may ipinahihiwatig siyang maaaring mamagitan sa kanila. Medyo nabahala si Elizabeth sa isip na iyon, kaya natuwa siyang makarating na sila sa tarangkahan malapit sa parsonage upang matapos na ang kanilang pag-uusap.

Isang araw, habang naglalakad si Elizabeth, muli niyang binabasa ang huling liham ni Jane. Habang binabasa niya ito, napansin niyang hindi masaya ang kalooban ni Jane nang isulat ang liham. Habang malalim ang iniisip niya, bigla siyang tumingala. Sa pagkakataong iyon, hindi si Mr. Darcy ang nakita niya kundi si Colonel Fitzwilliam na papalapit sa kanya.

Agad niyang itinupi at itinago ang liham, saka ngumiti at sinabi,

"Hindi ko alam na dito ka rin pala madalas maglakad."

Sumagot si Colonel Fitzwilliam,

"Iniikot ko lang ang parke, gaya ng ginagawa ko taun-taon. Balak ko ring dumaan sa parsonage pagkatapos. Lalayo ka pa ba sa paglalakad mo?"

"Hindi, pabalik na rin sana ako ngayon," sagot ni Elizabeth.

Kaya sabay silang naglakad ni Colonel Fitzwilliam pabalik sa parsonage.

Tinanong ni Elizabeth, "Totoo bang aalis na kayo sa Kent sa Sabado?"

"Oo," sagot niya. "Maliban na lang kung ipagpaliban na naman ni Darcy. Nasa kanya ang pasya. Siya ang nag-aayos ng lahat ayon sa gusto niya."

Ngumiti si Elizabeth at sinabi, "Kahit hindi niya laging nakukuha ang gusto niya, mukhang gusto-gusto naman niya ang magkaroon ng kapangyarihang pumili. Wala pa akong nakikilalang mas nasisiyahang gawin ang kahit anong gusto niya kaysa kay Mr. Darcy."

Napangiti si Colonel Fitzwilliam.

"Totoo, gusto niyang nasusunod ang gusto niya," sabi niya. "Pero hindi ba ganoon naman tayong lahat? Ang kaibahan lang, mas kaya niyang gawin iyon dahil mayaman siya, samantalang marami sa atin ay hindi. Bilang nakababatang anak sa pamilya, nasanay na akong magsakripisyo at umasa sa iba."

Pabirong sumagot si Elizabeth,

"Sa palagay ko, bilang nakababatang anak ng isang earl, kakaunti lang ang alam mo tungkol sa pagsasakripisyo at pagdepende sa iba. Sabihin mo nga, kailan ka ba talaga napigilan ng kakulangan sa pera? May pagkakataon na bang hindi ka nakapunta sa gusto mong puntahan o hindi mo nabili ang gusto mong bilhin dahil wala kang pera?"

Napangiti si Colonel Fitzwilliam.

"Mahirap sagutin ang mga tanong mo," sabi niya. "At aaminin kong bihira akong makaranas ng ganoong klaseng problema. Pero pagdating sa mas mahahalagang bagay, ramdam ko rin ang limitasyon ng pera. Ang mga nakababatang anak na lalaki ay hindi basta-basta makapag-aasawa ng babaeng gusto nila."

Ngumiti si Colonel Fitzwilliam at sinabi,

"Maliban na lang kung ang babaeng gusto nilang pakasalan ay mayaman—at sa tingin ko, madalas namang ganoon ang nangyayari."

Dagdag pa niya,

"Mahal ang pamumuhay na inaasahan sa katayuan namin. Kaya naman, nakadepende kami sa pera. Hindi marami sa mga lalaking kabilang sa aming antas sa lipunan ang kayang mag-asawa nang hindi isinasaalang-alang ang yaman ng mapapangasawa."

Napaisip si Elizabeth,

"Ako kaya ang pinatatamaan niya?"

Namula siya sa naisip na iyon, ngunit agad din siyang nakabawi at pabirong sinabi,

"Talaga? Kung ganoon, magkano ba ang karaniwang halaga ng isang nakababatang anak ng isang earl? Maliban na lang kung sakitin ang panganay ninyong kapatid, sa palagay ko ay hindi hihigit sa limampung libong libra ang halaga ninyo."

Nakisabay si Colonel Fitzwilliam sa biro niya at sumagot rin nang pabiro. Pagkatapos noon, natapos na ang usapan tungkol sa bagay na iyon.

Ayaw ni Elizabeth na isipin ng Colonel na naapektuhan siya sa naunang sinabi nito, kaya agad siyang nagpalit ng paksa.

"Sa tingin ko, isinama ka lang ng pinsan mo rito para may taong mapag-utusan siya. Nakapagtataka ngang hindi pa siya nag-aasawa. Kung may asawa siya, may permanente na siyang mapag-uutusan. Pero marahil, sa ngayon, sapat na ang kapatid niyang babae. Dahil siya lang ang nag-aalaga rito, maaari niyang gawin ang anumang gusto niya sa kapatid niya."

Umiling si Colonel Fitzwilliam.

"Hindi rin. Hati kami ni Darcy sa responsibilidad bilang mga legal na tagapag-alaga ni Miss Darcy."

Nagulat si Elizabeth.

"Talaga? At anong klaseng tagapag-alaga ka naman? Mahirap ba siyang alagaan? Ang mga dalagang kaedad niya ay minsan mahirap pakisamahan. At kung namana niya ang ugali ng mga Darcy, malamang ay gusto rin niyang laging nasusunod ang sarili niyang kagustuhan."

Ngumiti si Colonel Fitzwilliam at sinabi,

"Maliban na lang kung ang babaeng gusto nilang pakasalan ay mayaman—at sa tingin ko, madalas namang ganoon ang nangyayari."

Dagdag pa niya,

Habang sinasabi iyon ni Elizabeth, napansin niyang seryosong nakatingin sa kanya si Colonel Fitzwilliam. Nang agad nitong tanungin kung bakit niya naisip na maaaring magbigay ng problema si Miss Darcy, napagtanto ni Elizabeth na tila malapit siya sa katotohanan.

Kaya agad niyang sinabi,

"Huwag kang mag-alala. Wala pa akong naririnig na masama tungkol kay Miss Darcy. Sigurado akong isa siya sa pinakamabait at pinakamadaling pakisamahan na dalaga. Gustong-gusto siya nina Mrs. Hurst at Miss Bingley, na kakilala ko. Sa tingin ko, nabanggit mong kilala mo rin sila."

Sumagot si Colonel Fitzwilliam,

"Kaunti lang ang pagkakakilala ko sa kanila. Ang kapatid nilang si Mr. Bingley ay mabait at tunay na ginoo. Malapit na kaibigan siya ni Darcy."

May bahagyang panunuya sa boses ni Elizabeth nang sabihin niya,

"Oo nga. Napakabait ni Mr. Darcy kay Mr. Bingley. Talagang inaalagaan at pinakikialaman niya ang mga desisyon nito."

Tumango ang Colonel.

"Sa totoo lang, oo. Naniniwala akong inaalagaan nga ni Darcy si Bingley, lalo na sa mga bagay na sa tingin niya ay kailangan nitong gabay. Batay sa isang bagay na ikinuwento niya sa akin habang papunta kami rito, may dahilan akong isipin na malaki ang utang na loob ni Bingley sa kanya."

Pagkatapos ay tila naisip niyang sobra na ang kanyang nasabi.

"Pero marahil ay dapat kong bawiin ang sinabi ko. Wala naman akong kasiguruhan na si Bingley nga ang tinutukoy ni Darcy. Hinala ko lang iyon."

Lalong nausisa si Elizabeth.

"Ano ba ang ibig mong sabihin?"

Sandaling nag-atubili si Colonel Fitzwilliam bago sumagot.

"Isa itong bagay na tiyak na ayaw ni Darcy na malaman ng iba. Kapag nalaman ito ng pamilya ng babaeng sangkot, magiging napakahirap at nakakailang ang sitwasyon."

Agad na sinabi ni Elizabeth,

"Makakaasa ka. Hindi ko ito sasabihin kaninuman."

Dagdag pa ni Colonel Fitzwilliam,

"At tandaan mo, wala rin akong matibay na dahilan para masabing si Bingley nga ang tinutukoy niya."

"Ang sinabi lang sa akin ni Darcy ay masaya siya dahil kamakailan ay nailigtas niya ang isang kaibigan mula sa isang napakaimprudenteng pag-aasawa. Hindi niya binanggit ang pangalan ng sinuman o anumang detalye. Nahulaan ko lang na baka si Bingley iyon dahil kilala ko siyang madaling mapasok sa ganoong sitwasyon, at alam kong magkasama sila ni Darcy sa halos buong nakaraang tag-init."

Tinanong ni Elizabeth,

"Sinabi ba ni Mr. Darcy kung bakit siya nakialam?"

Sumagot ang Colonel,

"Ang sabi niya, may napakalalakas na dahilan para tutulan ang babaeng iyon."

Muling nagtanong si Elizabeth,

"At paano niya sila napaghiwalay?"

Ngumiti si Colonel Fitzwilliam.

"Hindi niya sinabi sa akin kung ano mismo ang ginawa niya. Ang sinabi lang niya ay ang ikinuwento ko na sa iyo."

Hindi sumagot si Elizabeth.

Nagpatuloy silang maglakad, ngunit habang lumilipas ang bawat sandali, lalo siyang napupuno ng galit. Kung si Jane at Bingley nga ang tinutukoy, ibig sabihin ay si Mr. Darcy mismo ang dahilan kung bakit sila nagkahiwalay at kung bakit labis na nasaktan ang kanyang kapatid.

Napansin ni Colonel Fitzwilliam ang kanyang pananahimik kaya tinanong siya,

"Bakit bigla kang natahimik? Ano ang iniisip mo?"

Sumagot si Elizabeth,

"Iniisip ko ang sinabi mo. Hindi ako sang-ayon sa ginawa ng pinsan mo. Bakit niya inisip na siya ang may karapatang magpasya para sa iba?"

Sinabi ni Colonel Fitzwilliam,

"Ibig mong sabihin, sa tingin mo ay nakialam siya sa isang bagay na hindi naman niya dapat pinakikialaman?"

Sinabi ni Elizabeth,

"Hindi ko maintindihan kung bakit inakala ni Mr. Darcy na may karapatan siyang magpasya kung ang pag-ibig ng kaibigan niya ay nararapat o hindi. Bakit siya ang magdedesisyon kung ano ang makapagpapasaya sa kaibigan niya?"

Pagkatapos ay sandali siyang tumigil at pinilit maging patas.

"Pero dahil wala naman tayong alam sa buong pangyayari, hindi rin makatarungang husgahan agad siya. Baka naman hindi ganoon kalalim ang pagmamahalan ng dalawa."

Ngumiti si Colonel Fitzwilliam at pabirong sinabi,

"Posible nga. Pero kung ganoon, nababawasan naman ang karangalang ipinagmamalaki ng pinsan ko sa nagawa niya."

Biro lamang iyon, ngunit para kay Elizabeth, parang eksaktong paglalarawan iyon ng ugali ni Mr. Darcy. Natakot siyang magsalita dahil baka mahalata ang galit niya, kaya agad niyang iniba ang usapan. Nagpatuloy sila sa mga pangkaraniwang paksa hanggang makarating sila sa parsonage.

Pagkaalis ni Colonel Fitzwilliam, dumiretso si Elizabeth sa kanyang silid. Doon, tahimik niyang pinag-isipan ang lahat ng kanyang narinig.

Lalo siyang nakumbinsing sina Mr. Bingley at Jane lamang ang maaaring tinutukoy. Wala nang ibang lalaki sa mundo na kayang impluwensiyahan ni Mr. Darcy nang ganoon kalaki.

Noon pa man ay naniniwala na siyang may kinalaman si Darcy sa paghihiwalay nina Bingley at Jane. Ngunit akala niya noon na si Miss Bingley ang pangunahing utak ng plano.

Ngayon, iba na ang kanyang paniniwala.

Kung hindi lamang ipinagmamalaki ni Darcy ang sarili niyang papel, ibig sabihin ay siya mismo ang tunay na dahilan ng kanilang paghihiwalay. Ang kanyang pagmamataas at paniniwalang siya ang higit na nakaaalam ang naging sanhi ng lahat ng pagdurusang dinanas ni Jane—at patuloy pa nitong dinaranas.

Para kay Elizabeth, sinira ni Mr. Darcy ang pag-asa ng kanyang kapatid na maging tunay na maligaya, kahit pansamantala lamang. At wala siyang paraan upang malaman kung gaano kalaki o katagal ang magiging epekto ng pinsalang idinulot nito.

Paulit-ulit na bumalik sa isip ni Elizabeth ang sinabi ni Colonel Fitzwilliam:

"May napakalalakas na dahilan para tutulan ang babaeng iyon."

Unti-unti siyang nakumbinsi na ang tinutukoy na "malalakas na dahilan" ay ang katotohanang hindi kasingtaas ng katayuan sa lipunan ang pamilya ni Jane. Ang isa nitong tiyuhin ay isang abogado sa probinsiya, at ang isa naman ay isang negosyante sa London.

Galit na naisip ni Elizabeth,

"Kay Jane mismo, wala namang maaaring ipintas! Napakabuti niya, napakaganda, matalino, may pinag-aralan, at napakaganda ng kanyang asal."

Ipinagtanggol din niya ang kanyang ama.

"Maaaring may kakaiba siyang ugali kung minsan, pero matalino siya at kagalang-galang. Walang dahilan si Mr. Darcy para maliitin siya."

Nang maisip niya ang kanyang ina, bahagya siyang nag-alinlangan. Alam niyang may mga pagkakataong nakakahiya ang asal ni Mrs. Bennet.

Ngunit hindi pa rin siya naniwalang iyon ang tunay na dahilan ni Darcy.

Sa huli, naging kumbinsido si Elizabeth na ang pagmamataas ni Mr. Darcy ang totoong dahilan. Mas mahalaga para rito ang mataas na katayuan ng pamilya kaysa sa tunay na kabutihan ng isang tao. Naniniwala rin siyang isa pang dahilan ay gusto ni Darcy na manatiling malapit si Mr. Bingley upang balang araw ay mapangasawa nito ang kapatid niyang si Georgiana Darcy.

Dahil sa labis na pag-aalala at sama ng loob ni Elizabeth sa lahat ng kanyang nalaman, napaiyak siya. Dahil dito, sumakit ang kanyang ulo.

Pagsapit ng gabi, lalo pang lumala ang kanyang sakit ng ulo. Bukod pa roon, ayaw na ayaw niyang makita si Mr. Darcy. Kaya nagpasiya siyang huwag nang sumama sa kanyang mga pinsan sa Rosings, kung saan inimbitahan silang magtsa.

Nang makita ni Mrs. Collins na totoong masama ang pakiramdam ni Elizabeth, hindi na niya ito pinilit na sumama. Sinikap din niyang pigilan ang kanyang asawa na huwag na rin itong pilitin.

Ngunit hindi maitago ni Mr. Collins ang kanyang pag-aalala. Natatakot siyang baka mainis o magalit si Lady Catherine kapag nalaman nitong naiwan si Elizabeth sa bahay at hindi dumalo sa kanilang pagtitipon sa tsaa.

Mas Healthy Ba ang Kanin Kapag Inilagay sa Refrigerator?

Mas Healthy Ba ang Kanin Kapag Inilagay sa Refrigerator? Narito ang Sinasabi ng Siyensya

Karamihan sa atin ay naglalagay ng natirang kanin sa refrigerator upang hindi ito mapanis. Ngunit alam mo ba na bukod sa pagiging ligtas kainin, maaari rin itong maging mas masustansya?

Ayon sa mga pag-aaral, ang pagpapalamig ng nilutong kanin ay nagdudulot ng pagbabago sa istruktura ng starch nito, na nagbibigay ng ilang benepisyong pangkalusugan.

Ano ang Resistant Starch?

Kapag bagong luto ang kanin, ang starch nito ay madaling tunawin ng katawan. Dahil dito, mabilis ding tumataas ang blood sugar matapos itong kainin.

Ngunit kapag ang nilutong kanin ay pinalamig sa refrigerator sa loob ng humigit-kumulang 12 hanggang 24 na oras, nagkakaroon ng prosesong tinatawag na retrogradation. Sa prosesong ito, ang bahagi ng starch ay nagiging resistant starch (RS3).

Hindi tulad ng ordinaryong starch, ang resistant starch ay hindi agad natutunaw sa maliit na bituka. Sa halip, dumadaan ito sa malaking bituka kung saan nagsisilbi itong pagkain ng mabubuting bacteria sa ating tiyan.

Mga Benepisyo ng Pinalamig na Kanin

1. Maaaring Makatulong sa Pagkontrol ng Blood Sugar

Ipinakita ng mga pag-aaral na ang pinalamig—at kahit muling pinainit—na kanin ay may mas mataas na resistant starch kaysa sa bagong lutong kanin. Dahil dito, mas mabagal itong natutunaw at maaaring magdulot ng mas mababang pagtaas ng blood sugar pagkatapos kumain.

2. Nakabubuti sa Kalusugan ng Bituka

Ang resistant starch ay nagsisilbing prebiotic, o pagkain ng mabubuting bacteria sa ating bituka. Ang mas malusog na gut microbiome ay maaaring makatulong sa mas maayos na pagtunaw ng pagkain, pagbabawas ng pamamaga, at mas magandang kalusugan ng metabolismo.

3. Maaaring Mas Matagal Kang Mabubusog

Dahil ang resistant starch ay kumikilos na parang dietary fiber, maaari itong makatulong upang mas matagal kang mabusog at mabawasan ang sobrang pagkain sa pagitan ng mga oras ng pagkain.

4. Bahagyang Nabawasan ang Calories na Naa-absorb ng Katawan

Hindi lahat ng resistant starch ay natutunaw ng katawan. Dahil dito, maaaring bahagyang bumaba ang dami ng calories na naa-absorb mula sa pinalamig na kanin kumpara sa bagong luto.

5. Maaari Pa Ring Painitin

Hindi mo kailangang kainin ang kanin nang malamig. Kahit painitin muli ang kanin, nananatili pa rin ang karamihan sa resistant starch na nabuo habang ito ay pinalalamig.

Huwag Kalimutan ang Food Safety

Ang paglalagay ng kanin sa refrigerator ay mahalaga hindi lamang para sa nutrisyon kundi pati na rin sa kaligtasan.

Ang nilutong kanin ay maaaring maglaman ng Bacillus cereus, isang uri ng bacteria na maaaring mabuhay kahit matapos ang pagluluto. Kapag iniwan ang kanin sa temperatura ng kuwarto nang matagal, maaaring dumami ang bacteria at makagawa ng lason na nagdudulot ng pagsusuka at pagtatae.

Upang manatiling ligtas ang kanin:

• Palamigin at ilagay sa refrigerator sa loob ng 1–2 oras matapos maluto.
• Gumamit ng mababaw at may takip na lalagyan.
• Ubusin sa loob ng 3–4 na araw.
• Painiting mabuti hanggang umuusok bago kainin.

Mga Praktikal na Tips

• Lutuin ang kanin gaya ng nakasanayan.
• Palamigin at ilagay sa refrigerator nang magdamag o hindi bababa sa 6–12 oras.
• Maaari itong kainin nang malamig o muling painitin.
• Mas magiging masustansya ang pagkain kung sasamahan ito ng protina, gulay, at healthy fats.

Buod

Ang simpleng paglalagay ng nilutong kanin sa refrigerator ay may benepisyong higit pa sa pagpigil sa pagkapanis. Dahil sa pagbuo ng resistant starch, maaaring makatulong ang pinalamig na kanin sa mas mahusay na pagkontrol ng blood sugar, pagpapalusog ng bituka, pagpapahaba ng pakiramdam ng kabusugan, at bahagyang pagbabawas ng calories na naa-absorb ng katawan.

Bagama't hindi ito isang "himalang pagkain," isa itong simpleng gawain sa kusina na suportado ng siyensya. Sa tamang pag-iimbak at paghahanda, ang natirang kanin ay maaaring maging mas ligtas at mas mabuting pagpipilian para sa iyong kalusugan.

Pride at Bias Chapter 32

Kinabukasan, mag-isang nakaupo si Elizabeth habang sumusulat ng liham para kay Jane. Umalis sina Mrs. Collins at Maria papunta sa nayon para may asikasuhin. Biglang may tumunog sa pinto, hudyat na may bisita.

Dahil wala siyang narinig na dumating na karwahe, inakala niyang si Lady Catherine ang dumating. Ayaw niyang mausisa tungkol sa sinusulat niya, kaya dali-dali niyang itinabi ang kalahati pa lamang na liham. Ngunit nang bumukas ang pinto, labis siyang nagulat—si Mr. Darcy pala ang pumasok, at wala nang ibang kasama.

Mukha ring nagulat si Mr. Darcy nang makitang mag-isa lang si Elizabeth. Humingi siya ng paumanhin sa bigla niyang pagpasok at ipinaliwanag na ang akala niya ay naroon ang lahat ng mga babae sa bahay.

Umupo silang dalawa. Matapos magtanong si Elizabeth kung kumusta ang lahat sa Rosings, halos wala na silang mapag-usapan at naging napakatahimik ng paligid.

Upang mabasag ang nakakailang na katahimikan, naalala ni Elizabeth ang huli nilang pagkikita sa Hertfordshire. Nais din niyang malaman kung ano ang masasabi ni Mr. Darcy tungkol sa biglaan nilang pag-alis sa Netherfield.

Sinabi niya, "Napakabiglaan ng pag-alis ninyong lahat sa Netherfield noong nakaraang Nobyembre, Mr. Darcy. Siguro ay ikinatuwa ni Mr. Bingley na makita kayong muli agad, dahil kung tama ang pagkakatanda ko, isang araw lang ang nauna niyang umalis. Mabuti naman ba ang kalagayan niya at ng mga kapatid niya nang umalis kayo sa London?"

Sumagot si Mr. Darcy, "Oo, mabuti naman sila. Salamat sa pagtatanong."

Napansin ni Elizabeth na wala na itong balak pang magdagdag ng sasabihin. Pagkaraan ng sandaling katahimikan, muli siyang nagsalita.

"Narinig ko na parang wala nang balak si Mr. Bingley na bumalik sa Netherfield. Totoo ba iyon?"

Sumagot si Mr. Darcy, "Hindi ko pa siya narinig na sabihin iyon. Pero posible ngang kaunti na lang ang oras na gugugulin niya roon sa hinaharap. Marami siyang kaibigan, at habang tumatanda siya, lalo lamang dumarami ang kanyang mga kaibigan at mga obligasyon."

Kinabukasan, mag-isang nakaupo si Elizabeth habang sumusulat ng liham para kay Jane. Umalis sina Mrs. Collins at Maria papunta sa nayon para may asikasuhin. Biglang may tumunog sa pinto, hudyat na may bisita.

Dahil wala siyang narinig na dumating na karwahe, inakala niyang si Lady Catherine ang dumating. Ayaw niyang mausisa tungkol sa sinusulat niya, kaya dali-dali niyang itinabi ang kalahati pa lamang na liham. Ngunit nang bumukas ang pinto, labis siyang nagulat—si Mr. Darcy pala ang pumasok, at wala nang ibang kasama.

Mukha ring nagulat si Mr. Darcy nang makitang mag-isa lang si Elizabeth. Humingi siya ng paumanhin sa bigla niyang pagpasok at ipinaliwanag na ang akala niya ay naroon ang lahat ng mga babae sa bahay.

Umupo silang dalawa. Matapos magtanong si Elizabeth kung kumusta ang lahat sa Rosings, halos wala na silang mapag-usapan at naging napakatahimik ng paligid.

Upang mabasag ang nakakailang na katahimikan, naalala ni Elizabeth ang huli nilang pagkikita sa Hertfordshire. Nais din niyang malaman kung ano ang masasabi ni Mr. Darcy tungkol sa biglaan nilang pag-alis sa Netherfield.

Sinabi niya, "Napakabiglaan ng pag-alis ninyong lahat sa Netherfield noong nakaraang Nobyembre, Mr. Darcy. Siguro ay ikinatuwa ni Mr. Bingley na makita kayong muli agad, dahil kung tama ang pagkakatanda ko, isang araw lang ang nauna niyang umalis. Mabuti naman ba ang kalagayan niya at ng mga kapatid niya nang umalis kayo sa London?"

Sumagot si Mr. Darcy, "Oo, mabuti naman sila. Salamat sa pagtatanong."

Napansin ni Elizabeth na wala na itong balak pang magdagdag ng sasabihin. Pagkaraan ng sandaling katahimikan, muli siyang nagsalita.

"Narinig ko na parang wala nang balak si Mr. Bingley na bumalik sa Netherfield. Totoo ba iyon?"

Sumagot si Mr. Darcy, "Hindi ko pa siya narinig na sabihin iyon. Pero posible ngang kaunti na lang ang oras na gugugulin niya roon sa hinaharap. Marami siyang kaibigan, at habang tumatanda siya, lalo lamang dumarami ang kanyang mga kaibigan at mga obligasyon."

"Malapit ba ang tawag mo roon? Halos limampung milya ang layo!" sabi ni Elizabeth.

Sumagot si Mr. Darcy, "Ano ba naman ang limampung milya kung maayos ang daan? Mahigit kalahating araw lang ang biyahe. Para sa akin, malapit na iyon."

Napailing si Elizabeth. "Hindi ko kailanman iisiping isa sa mga magagandang bagay sa kasal nila ang distansya. Hindi ko rin masasabi na si Mrs. Collins ay nakatira malapit sa kanyang pamilya."

Ngumiti nang bahagya si Mr. Darcy. "Ipinapakita lang niyan kung gaano mo kamahal ang Hertfordshire. Sa tingin ko, para sa iyo, anumang lugar na lampas sa paligid ng Longbourn ay napakalayo na."

Nang sabihin niya iyon, may kakaibang ngiti sa kanyang labi. Pakiramdam ni Elizabeth ay alam niya ang ibig nitong ipahiwatig. Inisip niyang baka inaakala ni Mr. Darcy na ang nasa isip niya ay si Jane at ang Netherfield. Dahil doon, bahagya siyang namula bago sumagot.

"Hindi ko naman sinasabing masamang tumira ang isang babae malapit sa kanyang pamilya. Ang 'malapit' at 'malayo' ay nakadepende sa sitwasyon. Kung mayaman ang isang tao at hindi problema ang gastos sa paglalakbay, hindi mahalaga ang distansya. Pero hindi ganoon ang kalagayan nina Mr. at Mrs. Collins. Komportable ang kanilang pamumuhay, pero hindi sapat ang kanilang kita para madalas silang makadalaw sa pamilya. Kaya naniniwala akong hindi sasabihin ng kaibigan kong si Charlotte na malapit siya sa kanyang pamilya kung ganito pa rin kalayo ang pagitan nila."

Bahagyang inilapit ni Mr. Darcy ang kanyang upuan kay Elizabeth at sinabi, "Mukhang napakalalim ng pagmamahal mo sa lugar na kinalakhan mo. Hindi naman siguro sa Longbourn ka na buong buhay mong nanirahan?"

"Malapit ba ang tawag mo roon? Halos limampung milya ang layo!" sabi ni Elizabeth.

Sumagot si Mr. Darcy, "Ano ba naman ang limampung milya kung maayos ang daan? Mahigit kalahating araw lang ang biyahe. Para sa akin, malapit na iyon."

Napailing si Elizabeth. "Hindi ko kailanman iisiping isa sa mga magagandang bagay sa kasal nila ang distansya. Hindi ko rin masasabi na si Mrs. Collins ay nakatira malapit sa kanyang pamilya."

Ngumiti nang bahagya si Mr. Darcy. "Ipinapakita lang niyan kung gaano mo kamahal ang Hertfordshire. Sa tingin ko, para sa iyo, anumang lugar na lampas sa paligid ng Longbourn ay napakalayo na."

Nang sabihin niya iyon, may kakaibang ngiti sa kanyang labi. Pakiramdam ni Elizabeth ay alam niya ang ibig nitong ipahiwatig. Inisip niyang baka inaakala ni Mr. Darcy na ang nasa isip niya ay si Jane at ang Netherfield. Dahil doon, bahagya siyang namula bago sumagot.

"Hindi ko naman sinasabing masamang tumira ang isang babae malapit sa kanyang pamilya. Ang 'malapit' at 'malayo' ay nakadepende sa sitwasyon. Kung mayaman ang isang tao at hindi problema ang gastos sa paglalakbay, hindi mahalaga ang distansya. Pero hindi ganoon ang kalagayan nina Mr. at Mrs. Collins. Komportable ang kanilang pamumuhay, pero hindi sapat ang kanilang kita para madalas silang makadalaw sa pamilya. Kaya naniniwala akong hindi sasabihin ng kaibigan kong si Charlotte na malapit siya sa kanyang pamilya kung ganito pa rin kalayo ang pagitan nila."

Bahagyang inilapit ni Mr. Darcy ang kanyang upuan kay Elizabeth at sinabi, "Mukhang napakalalim ng pagmamahal mo sa lugar na kinalakhan mo. Hindi naman siguro sa Longbourn ka na buong buhay mong nanirahan?"

"Malapit ba ang tawag mo roon? Halos limampung milya ang layo!" sabi ni Elizabeth.

Sumagot si Mr. Darcy, "Ano ba naman ang limampung milya kung maayos ang daan? Mahigit kalahating araw lang ang biyahe. Para sa akin, malapit na iyon."

Napailing si Elizabeth. "Hindi ko kailanman iisiping isa sa mga magagandang bagay sa kasal nila ang distansya. Hindi ko rin masasabi na si Mrs. Collins ay nakatira malapit sa kanyang pamilya."

Ngumiti nang bahagya si Mr. Darcy. "Ipinapakita lang niyan kung gaano mo kamahal ang Hertfordshire. Sa tingin ko, para sa iyo, anumang lugar na lampas sa paligid ng Longbourn ay napakalayo na."

Nang sabihin niya iyon, may kakaibang ngiti sa kanyang labi. Pakiramdam ni Elizabeth ay alam niya ang ibig nitong ipahiwatig. Inisip niyang baka inaakala ni Mr. Darcy na ang nasa isip niya ay si Jane at ang Netherfield. Dahil doon, bahagya siyang namula bago sumagot.

"Hindi ko naman sinasabing masamang tumira ang isang babae malapit sa kanyang pamilya. Ang 'malapit' at 'malayo' ay nakadepende sa sitwasyon. Kung mayaman ang isang tao at hindi problema ang gastos sa paglalakbay, hindi mahalaga ang distansya. Pero hindi ganoon ang kalagayan nina Mr. at Mrs. Collins. Komportable ang kanilang pamumuhay, pero hindi sapat ang kanilang kita para madalas silang makadalaw sa pamilya. Kaya naniniwala akong hindi sasabihin ng kaibigan kong si Charlotte na malapit siya sa kanyang pamilya kung ganito pa rin kalayo ang pagitan nila."

Bahagyang inilapit ni Mr. Darcy ang kanyang upuan kay Elizabeth at sinabi, "Mukhang napakalalim ng pagmamahal mo sa lugar na kinalakhan mo. Hindi naman siguro sa Longbourn ka na buong buhay mong nanirahan?"

"Malapit ba ang tawag mo roon? Halos limampung milya ang layo!" sabi ni Elizabeth.

Sumagot si Mr. Darcy, "Ano ba naman ang limampung milya kung maayos ang daan? Mahigit kalahating araw lang ang biyahe. Para sa akin, malapit na iyon."

Napailing si Elizabeth. "Hindi ko kailanman iisiping isa sa mga magagandang bagay sa kasal nila ang distansya. Hindi ko rin masasabi na si Mrs. Collins ay nakatira malapit sa kanyang pamilya."

Ngumiti nang bahagya si Mr. Darcy. "Ipinapakita lang niyan kung gaano mo kamahal ang Hertfordshire. Sa tingin ko, para sa iyo, anumang lugar na lampas sa paligid ng Longbourn ay napakalayo na."

Nang sabihin niya iyon, may kakaibang ngiti sa kanyang labi. Pakiramdam ni Elizabeth ay alam niya ang ibig nitong ipahiwatig. Inisip niyang baka inaakala ni Mr. Darcy na ang nasa isip niya ay si Jane at ang Netherfield. Dahil doon, bahagya siyang namula bago sumagot.

"Hindi ko naman sinasabing masamang tumira ang isang babae malapit sa kanyang pamilya. Ang 'malapit' at 'malayo' ay nakadepende sa sitwasyon. Kung mayaman ang isang tao at hindi problema ang gastos sa paglalakbay, hindi mahalaga ang distansya. Pero hindi ganoon ang kalagayan nina Mr. at Mrs. Collins. Komportable ang kanilang pamumuhay, pero hindi sapat ang kanilang kita para madalas silang makadalaw sa pamilya. Kaya naniniwala akong hindi sasabihin ng kaibigan kong si Charlotte na malapit siya sa kanyang pamilya kung ganito pa rin kalayo ang pagitan nila."

Bahagyang inilapit ni Mr. Darcy ang kanyang upuan kay Elizabeth at sinabi, "Mukhang napakalalim ng pagmamahal mo sa lugar na kinalakhan mo. Hindi naman siguro sa Longbourn ka na buong buhay mong nanirahan?"

Bata na Idineklarang Patay, Natagpuang Buhay Pagkaraan ng Ilang Oras: Isang Kuwentong Nagbigay-Gulat sa Buong Mundo

Noong Pebrero 8, 2026, isang pangyayaring halos hindi kapani-paniwala ang naganap sa Gilbert, Arizona, isang suburb ng Phoenix. Ang nagsimula bilang isang malagim na aksidente ay nauwi sa isang himalang ikinagulat ng buong mundo.

Ang 18-buwang gulang na si Vincent Lorenzo Fiordilino ay nasa isang pagtitipon ng pamilya nang matagpuan siyang walang malay sa isang swimming pool sa likod ng bahay. Ayon sa mga ulat, tinatayang 5 hanggang 15 minuto siyang nalunod bago siya naiahon.

Agad siyang binigyan ng CPR ng mga paramedic at isinugod sa Mercy Gilbert Medical Center upang subukang maisalba ang kanyang buhay.

Sa kabila ng lahat ng pagsisikap, idineklara ng doktor na si Dr. Aryan Toosi na patay na ang bata bandang 6:20 ng gabi. Ipinaliwanag umano ng doktor na ang mga paghingal na napapansin ay agonal breathing, isang reflex na maaaring mangyari kahit wala nang buhay ang isang tao.

Inakala ng lahat na tuluyan nang nawala si Vincent.

Ngunit makalipas ang ilang oras, bandang 11:52 ng gabi, dumating ang isang transporter mula sa Maricopa County Medical Examiner's Office upang kunin ang kanyang katawan mula sa morgue o cold room ng ospital. Sa hindi inaasahang pangyayari, napansin nilang humihinga pa pala ang bata.

Agad na kumilos ang mga medical staff at inilipad si Vincent sa Phoenix Children's Hospital, kung saan siya ginamot dahil sa matinding komplikasyon mula sa kanyang halos pagkalunod, kabilang ang pinsala sa ilang bahagi ng kanyang katawan at mga organs.

Laban sa lahat ng posibilidad, nakaligtas si Vincent.

Sa kasalukuyan, nakalabas na siya ng ospital at patuloy na sumasailalim sa physical at developmental therapy. Tinatawag siya ng kanyang pamilya na isang "miracle baby," at marami rin ang naniniwalang ang kanyang paggaling ay isang tunay na himala.

Kasabay ng pagdiriwang sa kanyang pagkaligtas, marami ring mahahalagang tanong ang lumitaw.

Inihayag ng pamilya ni Vincent na plano nilang magsampa ng kaso laban sa doktor at sa Mercy Gilbert Medical Center, dahil sa umano'y maling pagdedeklara na siya ay patay at sa paraan ng paghawak sa kanyang katawan matapos siyang ideklarang wala nang buhay.

Samantala, inirekomenda naman ng Gilbert Police Department ang pagsasampa ng kasong child abuse o child neglect laban sa mga magulang ni Vincent dahil sa isyu ng pagbabantay sa bata at sa naiulat na paggamit ng marijuana sa pagtitipon. Gayunman, sinusuri pa ng mga prosecutor ang kaso at wala pang pinal na desisyon.

Patuloy ring iniimbestigahan ng mga awtoridad ang buong pangyayari upang malaman kung paano umano hindi napansin ng ilang tao—kabilang ang mga kapamilya, pulis, nurse, at iba pang medical personnel—na may mga palatandaan pa ng buhay ang bata. Sinusuri rin ang mga protocol ng ospital sa pagdedeklara ng kamatayan at paghawak sa mga pasyenteng namatay.

Ayon sa ilang eksperto, may mga napakabihirang kaso ng Lazarus syndrome, kung saan kusang bumabalik ang sirkulasyon ng dugo matapos ihinto ang CPR. Gayunpaman, ang kaso ni Vincent ay itinuturing na mas pambihira dahil natagpuan siyang buhay ilang oras matapos mailagay sa cold storage ng ospital, isang pangyayaring halos walang katulad.

Habang nagpapatuloy ang imbestigasyon, nananatiling simbolo ng pag-asa ang kuwento ni Vincent Lorenzo Fiordilino. Bagama't marami pang tanong ang kailangang sagutin tungkol sa nangyari, isang bagay ang tiyak—ang isang batang inakalang wala na ay nabubuhay ngayon, at ang kanyang pagkaligtas ay itinuturing ng marami bilang isang tunay na himala.

FLIGHT INSTRUCTOR TUMALON MULA SA EROPLANO HABANG NASA KALANGITAN; ESTUDYANTE NAKAPAGPALAPAG NANG LIGTAS

FLIGHT INSTRUCTOR TUMALON MULA SA EROPLANO HABANG NASA KALANGITAN; ESTUDYANTE NAKAPAGPALAPAG NANG LIGTAS

Isang trahedya at nakagugulat na insidente ang naganap sa Córdoba Province, Argentina, matapos umanong tumalon mula sa isang maliit na Cessna 150 aircraft ang isang 42-anyos na flight instructor habang nasa kalagitnaan ng isang routine training flight.

Kinilala ang instructor na si Leandro Andrés Bertazzo. Ayon sa mga ulat, bago siya tumalon ay inalis niya ang kanyang seatbelt at sinabi sa kanyang 22-anyos na estudyanteng si Rosario ang mga katagang, "Alam mo na ang dapat mong gawin. Ituloy mo." Pagkatapos nito ay binuksan niya ang cockpit door at tumalon nang walang suot na parachute.

Sa kabila ng matinding pagkabigla, nanatiling kalmado ang estudyante. Bagama't may private pilot's license na siya, limitado pa lamang ang kanyang flying experience. Agad siyang nakipag-ugnayan sa flight school at ground control upang humingi ng gabay.

Sa tulong ng kanyang pagsasanay at ng mga instruksyon mula sa lupa, matagumpay niyang naipalipad pabalik ang eroplano sa Coronel Olmedo Airport at naisagawa ang isang ligtas at maayos na landing nang walang anumang pinsala sa sasakyang panghimpapawid.

Pinuri ng direktor ng Flying Parrot Córdoba flight school ang ipinakitang katatagan at propesyonalismo ng estudyante. Bagama't lubhang naapektuhan siya sa nangyari, nagawa pa rin niyang kontrolin ang sitwasyon at mailigtas ang kanyang sarili.

Samantala, nabawi na ng mga awtoridad ang katawan ng instructor. Patuloy pa rin ang imbestigasyon, ngunit ang paunang hinala ay isa itong insidenteng may kaugnayan sa pagpapakamatay at posibleng may kinalaman sa kanyang personal na pinagdaraanan.

Ang trahedyang ito ay nagsisilbing paalala kung gaano kahalaga ang pangangalaga sa mental health at ang paghingi ng tulong sa oras ng matinding emosyonal na paghihirap. Kasabay nito, ipinakita rin ng batang piloto ang kahalagahan ng tamang pagsasanay, disiplina, at presensya ng isip sa harap ng isang napakahirap na sitwasyon.

Pupunta sa Auction ang Iconic Bow Tie ni Colonel Sanders at Unang KFC Headquarters

Pupunta sa Auction ang Iconic Bow Tie ni Colonel Sanders at Unang KFC Headquarters

Isang mahalagang bahagi ng kasaysayan ng fast food ang nakatakdang maisubasta ngayong Hulyo 2026. Ang iconic na bow tie ni Colonel Harland Sanders—na ayon sa mga ulat ay isang clip-on bow tie—kasama ang kauna-unahang KFC headquarters at iba pang bihirang memorabilia, ay ilalagay sa auction.

Kabilang sa mga property na isusubasta ang Claudia Sanders Dinner House at Blackwood Hall sa Shelbyville, Kentucky. Ang lugar na ito ang nagsilbing unang headquarters ng KFC matapos ibenta ni Colonel Sanders ang KFC brand noong 1964. Dito rin nanirahan sina Colonel Sanders at ang kanyang asawa na si Claudia habang pinapatakbo ang kanilang sariling restaurant.

Hindi lamang ang makasaysayang gusali ang magiging tampok sa auction. Kabilang din sa mga pambihirang koleksyon ang personal na bow tie at suspenders ni Colonel Sanders, mga sulat-kamay na recipe, personal day planner, mga liham mula sa iba't ibang personalidad kabilang ang mga dating pangulo ng Estados Unidos, isang engraved pressure cooker, ang orihinal niyang Kentucky Colonel certificate, at iba pang mga artifact na nanatiling pribado sa loob ng maraming dekada.

Ang auction ay pangangasiwaan ng The Menish Group. Nakaiskedyul ang public preview sa Hulyo 27, habang ang pangunahing auction ay gaganapin sa Hulyo 28, 2026. Nagsimula na rin ang bidding para sa ilang memorabilia, kung saan ang bidding para sa sikat na bow tie ay nagsimula sa humigit-kumulang $200 at patuloy na tumataas.

Para sa maraming tagahanga ng KFC at mga mahilig sa kasaysayan, ang auction na ito ay isang pambihirang pagkakataon na masaksihan at maaaring maging may-ari ng ilan sa mga pinakakilalang alaala ng isa sa pinakasikat na personalidad sa mundo ng fast food. Ang puting suit at itim na bow tie ni Colonel Sanders ay nananatiling isa sa mga pinaka-iconic na simbolo ng KFC hanggang sa kasalukuyan.