Sa Diyos Natatagpuan ang Ating Tunay na Pagkakakilanlan

Isang empleyado ng isang restawran ang nakakita ng isang lalaking walang malay na nakahandusay sa tabi ng isang basurahan (dumpster). Sunog ang kanyang balat dahil sa matinding sikat ng araw, kinagat ng mga langgam, at may mga palatandaan ng mapurol na pinsala dulot ng malakas na tama sa kanyang katawan. Wala siyang anumang alaala kung sino siya.

Ang lalaki, na kalaunan ay tinawag ang sarili na “Benjamin Kyle,” ay namuhay nang higit sa isang dekada sa kawalang-katiyakan. Hindi siya makapagtrabaho, hindi siya makakuha ng mga benepisyo, at hindi rin niya mabawi ang kanyang nakaraan.

Nagsimula ang kanyang paghilom nang tulungan siya ng isang komunidad ng mga taong hindi niya kilala na muling matuklasan ang kanyang tunay na pagkakakilanlan sa pamamagitan ng genetic testing at masusing imbestigasyon.

Sinabi niya, “May sarili akong kasaysayan. Hindi ako basta isang estrangherong bigla na lamang lumitaw mula sa kawalan.”

Ang kuwento ni Ruth sa Bibliya ay isang magandang paalala na ang ating tunay na pagkakakilanlan ay muling natatagpuan sa pamamagitan ng pananampalataya, pag-ibig, at pagiging kabilang sa pamilya ng Diyos. Matapos mamatay ang kanyang asawa, maaaring bumalik si Ruth sa kanyang sariling bayan upang magsimula muli. Ngunit pinili niyang samahan ang kanyang biyenan na si Naomi, kahit hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanila. Dahil sa kanyang matatag na pag-ibig at katapatan, sinabi niya, “Kung saan ka pupunta ay doon din ako pupunta... Ang iyong bayan ay magiging aking bayan at ang iyong Diyos ay magiging aking Diyos” (Ruth 1:16). Ang mga salitang ito ay hindi lamang pangako ng pagsama kay Naomi, kundi isang pagpapahayag ng kanyang pananampalataya at pagtitiwala sa Diyos.

Hindi alam ni Ruth ang kanyang magiging kinabukasan, ngunit pinili niyang magtiwala kaysa matakot, sumunod kaysa umurong, at yakapin ang pagiging kabilang sa bayan ng Diyos kaysa manatili sa kasiguruhan ng kanyang nakaraan. Inuna niya ang relasyon at pananampalataya kaysa sa sariling kaginhawahan. Dahil sa kanyang katapatan, dinala siya ng Diyos sa Kanyang dakilang plano ng pagtubos. Kalaunan ay naging asawa siya ni Boaz at pinarangalan bilang isa sa mga ninuno ni Jesucristo. Ang panahon ng kanyang matinding kalungkutan at pagkawala ay naging simula ng isang bagong buhay na puno ng pag-asa at layunin.

Gaya ni Ruth, may mga pagkakataon din na nakakalimutan natin kung sino tayo dahil sa sakit, kabiguan, pagkawala, pagtanggi, o mabibigat na pagsubok sa buhay. Maaaring malito tayo at isipin na wala na tayong halaga o direksiyon. Ngunit hindi kailanman nakakalimot ang Diyos sa Kanyang mga anak. Sa Kanyang dakilang pag-ibig, madalas Niyang ginagamit ang ating mga kapatid kay Cristo upang palakasin tayo, ipanalangin tayo, paalalahanan tayo ng Kanyang mga pangako, at tulungan tayong muling makita ang ating tunay na pagkakakilanlan.

Ang ating pagkatao ay hindi nakabatay sa ating nakaraan, sa ating mga pagkakamali, o sa sinasabi ng ibang tao tungkol sa atin. Ang ating tunay na pagkakakilanlan ay matatagpuan lamang kay Jesucristo. Sa Kanya tayo ay lubos na minamahal, pinili, pinatawad, at ganap na kilala. Tayo ay mga anak ng Diyos na nilikha para sa Kanyang layunin at tinawag upang ipakita ang Kanyang pag-ibig at kabutihan sa mundo. Kahit maligaw tayo sa ating paglalakbay, tapat ang Diyos na ibalik tayo sa Kanyang piling at ipaalala na tayo ay kabilang sa Kanyang pamilya. Tulad ni Ruth, kapag nagtitiwala tayo sa Panginoon, ang ating mga panahon ng pagkawala at kalungkutan ay maaari Niyang gawing kuwento ng pag-asa, pagtubos, at bagong simula.